EĞRİ AĞACIN GÖLGESİ
Medeniyet Yöneticisi · 09.11.2016 · 6 dk. okuma · Güncellendi 22.08.2026
İslâm’ı yeryüzünde hâkim kılma mücadelesinin iki veçhesi vardır. Birincisi bu mücadelenin bid’at ve hurafelerden arınmış bir İslâmîliğe sahip olması, ikincisi ise bu mücadelenin hareket ediyor olmasıdır. Mücadelede hareket söz konusuyken İslâmî anlayışta sıkıntı varsa hâkim olanın İslâm olduğunu söyleyemeyiz. Sahih bir İslâm anlayışına sahip mücadelede üçüncü kimselerin nezdinde Müslümanlar bir mesafe kat edememişse bu sefer hareketten söz edemeyiz. İşte bu sebeple İslâm dinini hâkim kılma mücadelesi muhasebeyi gerekli kılar.
"Eğri Ağacın Gölgesi" , hayatını İslâmî mücadeleye adamış Kâzım SAĞLAM’ı n dilinden kişi, aile, cemaat, toplum, ülke bazında güncele takılmadan ancak günceli de göz ardı etmeden yapılmış bir “davet muhasebesi”dir. Bu muhasebede yapılan ilk tespit, ümmet olarak fizikî ve ruhî bir yenilgi içinde olduğumuzdur. Ancak bu yenilgi durumu, ötekilerin galibiyeti değildir, bizim mağlubiyetimizdir. O halde derhal kendimize dönüp ne durumda olduğumuzu acımasızca tespit etmeliyiz. Sırat-ı müstakim üzere hareket etmek için yaptığımız bu muhasebede ne kendimizi dev aynasında göreceğiz, ne de kendimizi küçük göreceğiz. Muhasebemizi kendimize acımadan, kendimizi kayırmadan yapmalıyız. Ne olduğumuzu ve vakıaların ne olduğunu görmeliyiz. Müslümanlar olarak yola çıkmadan önce eksik ve gediklerimizi kapamalıyız, aksi takdirde en kritik anda ortaya çıkan zaaflar İslâmî hareketi akamete uğratır.
‘‘Eğri ağacın düzgün gölgesi olmaz.” atasözü bu davet muhasebesinin temelini oluşturuyor. İslâm davasını yeryüzünde hâkim kılmak için İslâm’ı önce benliğimizde hâkim kılmalıyız ve tüm insanlara örnek oluşturmalıyız. Kendi heva ve hevesini ilah edinenler, insanlara iyiliği emredip kendini unutanlar, İslâm’ı üçüncü kimseler için öğrenenler bu örnekliği oluşturamazlar. Her Müslüman birey, bid’at ve hurafelerden arındırılmış İslâm anlayışına dayalı bir imana, bu imanın gereği olarak da düzgün bir ahlâka sahip olmalıdır. Sahip olduğu bu inancı ve ahlâkı bireysel kalmamalıdır, birlik ve beraberlik içerisinde bu inanç ve ahlâk hayata uygulanmalıdır.
Müslüman bireyler olarak dışımızda koca bir dünyanın ve onun şartlarının var olduğunu unutmamalıyız. Kimliğimizi, dış dünyayı yok sayarak ya da büsbütün her şey ondan ibaretmiş gibi görerek oluşturamayız; kimliğimizi her ikisi arasında bir denge kurarak, dış dünyayı da hesaba katarak oluşturmalıyız.
Kitapta yapılan bir diğer tespit de çağımızda Müslümanların çok önemli iki sıkıntıyla karşı karşıya olduğudur. Bunlardan birincisi İslâm gerçeği anlaşılmasın diye Firavunvari ihdas edilen batı sahteciliği ve göz boyamacılığı, ikincisi ise İslâm adına sahte reçetelerin piyasada dolaşıyor olmasıdır. Çağın bu sıkıntılarını; itidalli, esaslı, her hal ve şarta hazır, zaman ve mekânın nasıllığını iyi bilen, sadece namaz ve zekâtta değil, akıl yürütmede, eşyaya ve olaylara bakışta Allah’ın rızasını arayan, Rahmanî olanla şeytanî olanı ayırabilecek ince zekâ ve dil ferasetine sahip olan Müslümanlar aşacaktır ancak.




