DÜŞÜNME - GÖZLEMDEN TANIKLIĞA
Medeniyet Yöneticisi · 21.12.2016 · 4 dk. okuma · Güncellendi 22.08.2026
Sûdan deyince aklımıza şimdiye kadar hep Hasan el Turabî geliyor iken, şimdiden sonra bir de Malik Bedri ismi hafızalarımıza kazınmış oluyor. Turabî’nin toprağı olan Malik Bedri, ismini daha önce 1984 yılında İnsan Yayınları’ndan Harun Şencan çevirisiyle çıkan Müslüman Psikologların Çıkmazı isimli eseriyle duyurmuştu bize. İslam diye bir derdi olan psikologlara yol-yordam gösterme, pusula olma amacı taşıyan bir eserdir söz konusu çalışması.
Mahya Yayınları’ndan Murat Çiftkaya çevirisi olan, Kasım 2012 tarihinde Düşünme-Gözlemden Tanıklığa eserini misafir ediyoruz şimdi zihin dünyamıza. Ciddi bir kitapla hemhal olduğumuzu, kitabın ilk sayfalarındaki Nevzat Tarhan’a ve Yusuf el-Karadavî’ye ait önsöz yazılarından anladığımızı söylemeliyiz. Karadavî’ye ait olan İngilizce baskısının çevirisinin önsözüdür. Buradan da yine şunu çıkarıyoruz ki, eser kendi dili harici dillere de çevrilmiş. İdrak frekanslarımızı genişçe açmamız gerektiğini fark ederek kitabı arşınlamaya başlıyoruz böylece.
Psikolojiyi Müslümanca bir perspektiften sunmanın gayretinde olan Malik Bedri’nin bu eserinde, ibadet anlayışlarını geliştirdiğini ve bununla birlikte pek çok Arap üniversitelerinde referans olarak gösterildiğini öğreniyoruz. Bir ilim dalı olarak içeriğinden bahsedilen psikolojiyi Kur’an ve Sünnet düzleminde ele alarak meseleyi okuyucunun kafasında netleştirmeye çalışıyor yazarımız. İlgilisi harici için biraz sıkıcı gibi görünen ilk bölüm, peşi sıra gelen bölümlerle anlamını kavratıyor. Tefekkür ibadetini iliklerimize kadar hissetmemize vesilen bu eserde, erken dönem âlimlerin eserlerinde konu edindikleri/ele aldıkları tefekkür iklimine dalınca ne kadar muhteşem bir dinin bağlısı olduğumuza ve bu ilahî dini en güzel şekliyle kavrayan ne kadar güzel âlimlerimiz olduğuna parıldayan, ışıldayan gözlerle şahit oluyoruz.
Yazarımızın cömertçe alıntılar yaptığı ve yaptığı her alıntıyla meramını daha bir iyi anlattığı ilerleyen sayfalarda kendini açığa vuruyor. Özellikle İmam Gazalî’nin şah eseri İhya-u Ulumi’d-Din’den fırsatını buldukça alıntı üstüne alıntı yapmış. Ve Gazalî’den hisseyab olduğumuza göre: cehalet hastalığı öğrenmeyle, cimrilik cömertlikle, gurur tevazuyla ve hırs da sabırla tedavi edilir imiş. Gözümüze çok fazla çarpan kendisine/ölümsüz eserlerine başvurulmuş âlimlerimizden Miftah, el-Fevaid ve Medaricü’s-Salikin sahibi İbn Kayyim el-Cevziyye ve Tefsirü’l-Kur’anu’l-Azim sahibi İbn Kesir var ayrıca.
Çağdaş zamanlara ve konulara gelindiğinde tefekkür ve derinlikli düşünme üzerine Şehid Seyyid Kutub’un Fi Zilali’l-Kur’an, Mevdudî’nin İslam’a Giriş, Muhammed Gazalî’nin Fıkhu’s-Sire eserlerine kement atıldığını görüyoruz. Okurken bazen öyle oluyor ki, Sudanlı bir Müslüman’ın değil de, kendi toprağımızdan bir Müslüman yazarın eserini okuduğumuz hissine kapılıyoruz. Bu da, yazarımızla aynı kaynaklardan beslendiğimizin hali pür melali oluyor caiz bir tabirle. Ve Allah’ımıza bundan ötürü şükrediyoruz tükenmezlercesine.




