DUANIN FAZİLETİ VE KABULÜNÜN ŞARTLARI
Medeniyet Yöneticisi · 27.05.2017 · 4 dk. okuma · Güncellendi 22.08.2026
Rabbiniz buyurdu ki: “Kullarım sana Benden sorarlarsa (şöyle söyle): Ben (onlara) yakınım. Dua eden Bana dua ettiği zaman onun duasına icabet ederim. O halde onlar da Bana dua etsinler, Bana inansınlar ki, doğru yolu bulsunlar.” (Bakara, 186) “Bana dua edin, duanızı kabul edeyim. Bana kulluk etmeye tenezzül etmeyenler aşağılık olarak cehenneme gireceklerdir.” (Mü’min, 60)
Peygamber (s.a.v) şöyle buyurdu: “Dua ibadettir, Rabbiniz buyurdu ki: Bana dua edin ki, duanızı kabul edeyim.” (Ebu Davud, 2/28; Tirmizi 5/211; İbn Mace 2/1258; Sahihu Câmî’is- Sağir 3/150; Sahihu İbn Mace 2/324)1
Peygamber (s.a.v) şöyle buyurdu: “Muhakkak Rabbiniz Tebareke ve Teala Hayy’dır ve Kerim’dir. O’na karşı ellerini açarak kaldırdığın zaman boş çevirmekten kulundan hâyâ eder.” (Ebu Davud, 2/78; Tirmizi, 5/557; İbn Mace 2/1271; İbn Hacer, senedinin iyi olduğunu söylemiştir. Bkz. Sahihu Tirmizi, 3/79).
Aleyhissalatu Vesselam buyurdu ki: “Müslüman; içinde günah olmayan bir dua ettiğinde, sıla-i rahmi kesmedikçe Allah (c.c), o kuluna duası sebebiyle şu üç şeyden birini verir: Ya istediğini hemen verir, ya ahiret gününde vermek üzere biriktirir, ya benzer bir günahına karşılık sayar.” Yanındakiler dediler ki: “O zaman çok çok dua edelim.” Buyurdular ki: “Allah da çok çok kabul eder.” (Tirmizi, 5/566).
DUANIN ADABI VE KABULÜNÜN ŞARTLARI
Allah için ihlaslı olmak Allah’a (c.c) hamd ve sena, Peygamber (s.a.v)’e salat ile başlamak ve bitirmek Duada sebat etmek ve kabul edileceğine tam iman etmek Sabırlı olup, acele kabul edilmesini istememek Huzur-u kalb ile yalvarmak Sıkıntılı veya sıkıntısız olsun her anda dua etmek Tek olan Allah’tan (c.c) başkasına asla dua etmemek Nefsi, ailesi, evladı ve malı aleyhine dua etmemek Sesi ne çok yüksek ne de çok alçak tutmak. Allah’ın (c.c) nimetlerine şükretmek, günahlarını itiraf ederek istiğfarda bulunmak. Duada edebiyatlı, veciz sözler söylemeye çalışmamak Boyun eğmek, huşu içinde olmak, korku-sevinç arası bulunmak. Tevbe ile birlikte günahlara son vermek Duayı üçer defa yapmak Dua ederken kıbleye yönelmek Dua ederken ellerini kaldırmak Duadan önce mümkünse abdest almak. Duada haddi aşmamak Önce kendi nefsinden başlamak, sonra başkaları için dua etmek. ( Nebi (s.a.v)’den sabit olmuştur ki; O, duaya kendi nefsinden başlardı. Yine sabittir ki; O, Enes, İbn Abbas, Ümmü İsmail ve diğerlerine yaptığı dualarında nefsiyle başlamamıştır. ) (Tafsilatı için, Nevevi’nin Sahih-i Müslim’e yaptığı şerhe bakınız: 15/144; Tuhfetu’l-Ahvezi, Şerh-i Sünen-i Tirmizi: 9/ 328; Buhari, Meal, Feth: 1/218).
Allah’a (c.c); güzel isimleri ile, yüce sıfatları ile; dua edenin nefsini düzeltmiş olan salih bir amel ile, Salih bir insanın kendisi için yaptığı dua ile tevessülde bulunmak. Dua anında yiyeceğin, içeceğin, giyeceğin, helal olması Herhangi bir günah veya sıla-i rahmi kesmek gibi sözlerle dua etmemek İyiliği emir, kötülüğü nehyetmek Bütün kötülüklerden uzaklaşmak




