MEHMET AKİF ERSOY YÂD EDİLDİ

Harap iller, serilmiş hânümanlar, başsız ümmetler,

Yıkılmış köprüler, çökmüş kanallar, yolcusuz yollar,

Bükülmüş beller, incelmiş boyunlar, kaynamaz kanlar,

Düşünmez başlar, aldırmaz yürekler, paslı vicdanlar;

Tegallüpler, esaretler, tahakkümler, mezelletler;

Riyâlar, türlü iğrenç iptilâlar, türlü illetler;

Örümcek bağlamış, tütmez ocaklar; yanmış ormanlar;

Ekinsiz tarlalar, ot basmış evler, küflü harmanlar;

Cemaatsiz imamlar, kirli yüzler, secdesiz başlar;

“Gazâ” nâmiyle dindaş öldüren biçare dindaşlar;

Ipıssız âşiyanlar; kimsesiz köyler; çökük damlar;

Emek mahrumu günler; fikr-i ferdâ bilmez akşamlar! ...’

Akif, İslâm’ı bazı çağdaşları gibi kısmi olarak değil, bütünü ile ele almış ve bütünü ile üzerinde durmuştur. Davası için gerekli fedakarlıkları yapmış ve gerekli bedelleri ödemiş bir insandır. Allah (c.c.) kendisine rahmet buyursun.”

Açış konuşmasının ardından sözü alan Ömer Küçükağa’nın, Mehmet Akif Ersoy’u anlatan konuşmasında şu hususlara değindi:

“Benim için İslâm’a hizmeti bu ülkede bir numara olan bir şahıstan söz edeceğim sizlere. Kendisini üç bölümde anlatmaya çalışacağım.

Birinci bölüm, hayatı ile ilgilidir. Akif, Kıztaşı’na çok yakın bir yerde dünyaya gelmiştir. Babası Tahir Efendi büyük bir alim ve mücahittir. Arnavuttur. Annesi ise Buharalıdır. 4 yaşında Kur’an okumaya ve Arapça öğrenmeye başlamıştır. Öğrenim hayatını tamamlayıp baytar olarak mezun olmuş ve memuriyet hayatına başlamıştır. Dünyayı ve Türkiye’yi gezmiştir. Sırat-ı Müstakim dergisini kurmuş ve Sebil-ür Reşat dergisinde yazmıştır.

İkinci bölüm ise sanatı ile ilgilidir. Akif’in üslubu Kur’an üslubudur. Türkçe, Arapça, Fransızca ve Farsça’yı çok iyi bilmekte idi. Meşihat-ı İslâmiye’de baş kâtip olmuştur. Şairler arasında Arap edebiyatını en iyi bilen kişidir.

Üçüncü ve son bölüm ise, biraz sıra dışı gelecek belki ama, Hasan El-Benna ile olan benzerliğidir.

Benna ve Akif ikisi de çok üst düzeyde edebiyatçı, edipdirler. İkisi de çok büyük hatiptirler. Onların konuşmalarından sonra insanların ruhları dalgalanıyor. Akif’in Nasrullah camiinde yaptığı konuşma bütün Türkiye’ye yayılmıştır. Tarih hem kalemi hem de hitabeti güçlü insan az görmüştür. İkisinde de bu vardır. Hatta öyle ki Benna hacca gittiği zaman megafonla oradaki insanlara hitap ederken o günkü Suud yöneticileri rahatsız olmuş, Benna’nın megafonu elinden alınmıştır.

İkisi de hayatın tam içindedir, asla teoriyle uğraşmamışlar. Ümmetin problemlerin en merkezinde yer almışlar, hiçbir konuyu tartışmaktan çekinmemişlerdir. Benna’ya İslam’ın en müşkül meselesi sorulduğunda bakıyoruz ki Benna onu o kadar rahat o kadar net o kadar güzel cevaplıyor ki hayretler içinde kalıyorsunuz. Aynı şekilde Akif’in şiirlerinde ağır konuları işlemiş, aruz veznini kullanmıştır. Ancak şiiri o kadar rahat akıyor ki zannedersiniz ki o aruz vezni ile yazmıyor, sanki sokaktaki insan konuşuyor. Allah ikisine de bunu nasip etti.

İkisi de direk ilhamlarını Kur’an’dan almışlardır. Akif, bir şiirinde ‘‘Doğrudan doğruya kurandan alıp ilhamı, asrın idrakine söyletmeliyiz İslam’ı’’ diye yazmıştır. Benna’da da ‘‘Anayasamız Kur’an’’ diyerek aynı şeyi dile getirmiştir. Gerçekten Akif ile Benna’nın İslam hakkındaki kanaatleri acizane kanaatime göre aynıdır.

İkisi de çok iyi sportmen adamlardır. Akif boğazı yüzerek geçmiştir, aynı zamanda çok iyi bir güreşçidir. Benna da öyledir. Filistin Cihad Hareketine Kamplar kurduklarında, o kamplarda cihad alan öğrencilerin anlattığına göre hiçbiri üstadın yaptığını yapamadıklarını ifade etmişlerdir.

İkisi de katıksız ümmetçi. Benim sevdiğim nice Arap alimleri var ki Arap milliyetçiliği yapmışlardır. Nice Türkiye’de sevdiğimiz zatlar var ki ama Türk milliyetçiliği yapmışlardır. Bu konuda bu ikisi müstesnadır.

Herkesin maskeler taktığı bir dönemde Mithat Cemal Kuntay Akif için ‘‘Benim için tanıdığım tek yüzlü bir insan, bir başka yüzü yok diyor.’’ hiç kimse Benna’nın riyakârlık yaptığına, farklı yerlerde farklı davetlerde bulunduğuna şahit olmamıştır. Karşısında Kral Faruk varken de aynı konuşurdu, kendi öğrencisi varken de aynı konuşurdu, Ezher şeyhine karşı da aynı konuşurdu. Her yerde aynı konuşurdu. Burada yapılanmadaki bazı şeyleri gizlemesinden bahsetmiyorum davetindeki açıklık netlik konusunda. Değerli kardeşlerim bu peygamber ahlakıdır. Hiç kimseye ikiyüzlü davranmaz ne görürse odur. 20. yüzyıl medeniyetinin en bariz vasıflarından biridir yanardönerlik. Akif’in ve Benna’nın mert, açık, net insan oluşlarının değerleri çok yüksek.

İkisi de makam mevki para ile asla işleri olmamış. İkisi de evlatlarına en küçük miras bırakamamış, Akif’in anneden ya da anneanneden kalma bir evi var o da mirasçılarına geçememiş. Benna hiçbir şey bırakmamıştır. İsteseydi Akif ufacık bir ikinci yüz takarak, Türkiye’nin en yüksek siyasi otoritelerinden biri olabilirdi. Ancak böyle yapmadı Akif. Benna davasından ufacık bir taviz verseydi, kesinlikle Mısır’da çok yüksek makamlara gelebilirdi. Karasevdaları onların davaları olmuştur, yani İslam olmuş, Allah davası olmuştur. En zor şartlarda dahi davalarından vazgeçip taviz vermemişlerdir.

İkisinin de cenazesinde dört kişi vardı. Gerçi hafif fark var. Benna’nın cenazesinde dört tane kadın bir de ihtiyar bir baba var. Babayı saymazsak dört tane kadın kaldırıyor cenazeyi. Cenaze defnedilirken o bölgenin tamamının elektrikleri kesiliyor, tanklar oraları çeviriyor, hiç kimsenin cenaze törenine gitmesine izin verilmiyor. Benna’nın cenazesi böyle defnediliyor. Sonra günlerce o cenazenin başında küfrün askerleri nöbet tutuyorlar ki kimse Benna’nın cenazesini ziyaret etmesin.

Aralarında hiç mi fark yok tabii ki var. Dönemleri farklı. Akif bir yangın habercisidir, safahat bir anlamda bir yangın var çığlığıdır. Akif ümmeti yangının içerisinden koparmaya çalışıyor. Ama Benna ilginç bir şekilde ismiyle de tevafuk olarak bina eden inşa eden bir niteliğe sahiptir. Benim âcizane görüşüme göre bunlar birbirinin devamıdır. Benna asımın neslini yetiştirmiştir. Akif ise o yangın içerisinde o nesli yetiştiremezdi.

Bu iki şahsında bana göre en büyük eserleri, en büyük başarıları kendi şahsiyetleridir. Akif’in en büyük eseri kendisidir, Benna’nın da en büyük eseri kendisidir. Hiç kimse bu iki şahsı gayri İslami bir şeyle itham edememişleridir.

Bazı benzerliklerden bahsettim tabii bu benzerlikler Kuran ahlakıyla bezenmenin getirdiği benzerliklerdir. Bu ikisini yeniden okuyun. En çok okuyacağınız kitap Kur’an olsun, sonra peygamberin hayatını okuyun. Sonra böyle kişilerin hayatlarını okuyun.’’

Mehmet Akif Ersoy’a, tüm İslâm büyükleri ve şehitlerine okunan Fatiha’ların ve soru-cevap faslının ardından ise program sona erdi.