İNSAN HAYATINA ÖNSÖZ YAZMAK

Ben şok oldum, ne demek benim çocuğum değil, o hepimizin çocuğu. O toplumun çocuğu. Yarın öbür gün geleceğimizi yapılandıracak şahsiyetler onlar… Bunu nasıl der, nasıl böyle bir zihniyetle hareket eder? Kişi öğrencisini kendi çocuğu gibi görmedikçe onları her bakımdan koruyup kollamadıkça ne dünyada iz bırakabilir ne de ahiret gününde bunun hesabından kurtulabilir? Oysa Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ne buyuruyor:

"Yalnız şu iki kimseye gıpta edilir: Allah'ın kendisine ihsân ettiği malı hak yolunda harcayıp tüketen kimse. Allah'ın kendisine verdiği ilimle yerli yerince hükmeden ve onu başkalarına da öğreten kimse.” (Buhârî, İlim 10; Müslim, Zikir 39; Ebu Davud, İlim 1)

Kimi öğretmen de vardır, yüreğiyle öğrencisinin can’ına ince dokunuşlar yapar. Onu en iyiye taşımak için var gücüyle çalışır, çabalar. O artık “öğretmen” olmuştur, mesleğini iyice içselleştirmiştir. Bütünleşmiştir mesleğiyle, o artık Ahmet değil, Ahmet Öğretmen olmuştur. İşte o zaman kendisini de elinden tuttuğu öğrencilerini de göklere çıkarmıştır ama belki de haberi bile yoktur bundan…

Ahmet Öğretmen, geleceğin doktorlarını yetiştirecektir, yarının bilim adamlarını yetiştirecektir, örnek olacak “anne-babalar” yetiştirecektir. Hepsinden önemlisi iyi bir insan, iyi bir kul yetiştirecektir ve yaptıklarıyla geleceğe ışık tutacaktır. Her zaman saygıyla anılacak o öğretmen bıraktığı eserlerle ne kadar önemli bir şahsiyet olduğunu gösterecek, birçok ağız onun hayırla anacak ve bir gün eceli gelip Hakk’a yürüdükten sonra bile topluma kazandırdığı örnek kişilerden ötürü sadaka-i cariyesi baki kalacaktır. Ne mutlu bunu hakkıyla başarabilmiş öğretmenlere… Tanıdığım bir öğretmen; kendisinden çok güzel şeyler öğrendiğim bir büyüğüm bana dedi ki “Hocam ben öğrencilerim arasında hiç ayırım yapmam, kızlarımı severken hepsini birden severim. Onlara, hoşlarına gidecek güzel sözlerle sesleniyorum. Erkek öğrencilerime de aynı şeyi yapıyorum, ben yeniliğe çok açık birisiyim, benim hâlâ öğreneceğim çok şey var, yıllarımı bu mesleğe vermiş olabilirim, bu alanda iyi bir tecrübeye de sahip olabilirim, ama benim hâlâ stajyer bir öğretmenden, yeni mezun olmuş genç arkadaşlardan öğrenmem gereken şeyler var ve öğreniyorum da…”

Benimle bunları paylaşınca çok duygulandım. Neden çok duygulandım, çünkü bu kişi 40 yıldır bu mesleğin içinde ve çok yönlü bir kişi olmasına karşın hep kendini yeniliyor, çocukları için dertleniyor, iletişimi gerek velilerle, gerekse öğretmen arkadaşlarıyla çok iyi…

İşte ben bu örneklerin çoğalmasını, öğrencilerimizin dört bir yandan kuşatılmasını istiyorum, onlara en doğru rol model olmak ve onları toplumda en üst noktaya taşımak bir öğretmenin ana hedefi olmalı diye düşünüyorum. Onlar bizim varisimiz, onlar bizim geleceğimiz, onlar bizim eserlerimiz… Bu bilinçle yola çıkalım, bu bilinçle yürüyelim ve bu bilinçle mesleğimizi “AŞK” la yapalım…

Rasûlullah (s.a.v.) bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyuruyor: “Allah’ın benimle göndermiş olduğu hidâyet ve ilim, yeryüzüne yağan bol yağmura benzer. Yağmurun yağdığı yerin bir bölümü verimli bir topraktır. Yağmur suyunu emer, bol çayır ve ot bitirir. Bir kısmı da suyu emmeyip üstünde tutan çorak bir yerdir. Allah burada biriken sudan insanları faydalandırır. Hem kendileri içer, hem de hayvanlarını sular ve ziraatlarını o su sayesinde yaparlar. Yağmurun yağdığı bir yer daha vardır ki, düz ve hiçbir bitki bitmeyen kaypak ve kaygan arazidir. Ne su tutar, ne de ot bitirir. İşte bu, Allah’ın dininde anlayışlı olan ve Allah’ın benimle gönderdiği hidâyet ve ilim kendisine fayda veren, onu hem öğrenen hem öğreten kimse ile buna başını kaldırıp kulak vermeyen, Allah’ın benimle gönderdiği hidâyeti kabul etmeyen kimsenin benzeridir.” (Buhârî, İlim 20; Müslim, Fezâil 15)

Bu güzel hadisten de anlayacağımız gibi öğretmenlik aslında öylesine özel bir meslek ki bunu hakkıyla yerine getiren, öğrencisinin ufkunu açmayı başaran, onun dünyasında iz bırakan öğretmen hem bu dünyada her zaman saygıyla anılacak, hem de ahiret gününde hak ettiği mevkide kendini bulacaktır. Aslında burada ince bir çizgi var. Hangi meslekte olursak olalım, yaptığımız her şeyin bir gün bir karşılığı olduğunu hiçbir zaman unutmazsak işte o vakit doğru olanı yapmak için ciddi çaba harcar ve vicdani boyutumuzu huzurlu kılarız.

Rabbim, rızasına göre davranmayı, ağzımızdan çıkan her kelimenin hayrı teşvik etmesini ve önderimiz, rehberimiz Hz. Muhammed (s.a.v)’i örnek alarak onun yolunda yürümeyi hepimize nasip eylesin… Âmin.

ZUHAL GÜNEY