HAÇLI VAHŞETİNE KARŞI İSLAM KARDEŞLİĞİ (BİRLİĞİ) – II

Ehl-i İslam’ın kendine ait sanayi ve teknolojisini kurma, geliştirme ve kullanma zamanı geçmek üzere, eğer kendi göbeğimizi kendimiz kesmeye başlamasak bir yüzyıl daha kaybederiz. ABD teknolojisi yerine Rus veya Çin teknolojisini satın alıp kullanma geçici bir nefes aldırır, ama derdimize çare olmaz. Sanayi devrimini, iletişim devrimini, makineleşmeyi kerih görüp ahlâk dışı ilan ederek daha yüce fikirler(!) imal etme yüceliğini bir kenara bırakmalıyız. Sömürülebilir hale gelen toplumdan, devletten, ümmetten ahlâkilik beklenemez. Küçük ahlâklılık büyük ahlâksızlığın altında ezilir. Büyük ahlâk; büyük ve güçlü devletle, medeniyetle ikame edilebilir.

Bize düşen; büyük, güçlü ve ahlâkî ilkelere riayet eden devlet ve medeniyet inşa etmektir. Dar, gelişmeye ve güçlenmeye engel hale ahlâk demek ahlâkı da anlamamaktır. Edep ve hayâ, adalet ve hakkaniyet güçle kaim olur. Gücünü yitiren fert, cemaat, devlet, ümmet, medeniyet güçlülerin koyduğu ahlâk kurallarına göre idare edilmek mecburiyetindedirler.

Bu genellemelerden sonra meseleyi biraz daha elle tutulur hale getirebilmek adına, önce her bir Müslüman ferdin küresel kapitalizme, haçlı ruhuna, sosyalizan düşüncelere karşı nasıl bir kişiliğe sahip olmalı ve adı geçen ifsat komitesine karşı neler yapmalıdır? Buna fert açısından değerlendirme ihtiyacı duymaktayım.

Müslüman Fert Ne Yapmalı?

İlk önce nasıl bir dünyada yaşadığını detaylı olarak anlamalı ve ona göre kendini geleceğe hazırlamalıdır.

Aile efradından da önce kendi nefsini sorguya çekmeli. Ben bugünkü dünyada nelere sahip olursam hem Müslüman olarak kalabilirim hem de modern ifsat komitesine karşı Müslüman kişiliğimi, İslam topraklarını, insanlığı kurtarabilirim. Bu konuda her bir Müslüman fert;

1- İmanı sağlam, ibadetleri düzgün ahlâklı ve adil bir birey/ kişi olmanın yollarını aramalıdır. Bunun sağlanabilmesi için, teferruata dalmadan ana hatlarıyla İslamî bilgiye sahip olmalıdır.

2-Gelecekte geçimini ne ile temin edecekse ona hazır hale gelmelidir. Okuyan biri eğer okuduğu alanla geçimini sağlıyorsa o alanda kendini yetiştirmelidir. Başka yolla/meslekle geçimini sağlayacaksa daha okul yıllarında bunun alt yapısını hazırlamalıdır. Bu anlayışı dünyevilik diye adlandıranlara itibar etmemelidir.

3-Müslümanlara, İslam’a ve insanlığa faide sağlayan bir iş yapmalı, bir alan seçmelidir. Mümkün ise mesleği ile gelişmek istediği alan aynı olmalı. Ne iş olsa yaparız devri kapanmıştır.

Bunlar temin edilmeden hayatiyetini devam ettirmek zordur. Bu hususta ayakta kalabilmesi için sağlam bir kişiliğe sahip olabilmelidir.

Küresel kapitalizmin bize dayattığı ihtiyaçları ihtiyaç olarak kabul etmemelidir. İhtiyaçlarını kendi belirlemeli. Bu konuda da gerçekçi olmalı. Züht ve takva adına dünyayı kerih görerek dünyayı imardan kaçınmamalı.

Küresel güce karşı koyabilecek altyapı oluşturmaya katkı vermelidir. Bunun için bir meslek seçmeli.

Züht ve takva zengin olmaktan kaçınmakla sağlanamaz. Tam tersine zengin olup normal bir yaşantı sürmekle elde edilir. Elde olmayan bir şeyin imtihanı da olmaz. İnsanları dünyadan soğutarak takvaya ulaşılamaz, takvayı böyle anlayan ve böyle takva sahibi olmaya çalışan insan, haçlı ruhuna ve küresel kapitalizme karşı duramaz.

Bir başka husus genelde denilir ki; İslam’da ruhbanlık yoktur, elhak doğrudur lakin modern dünyadan bunalan ve çare arayanlar ruhbanlığa sığınıyorlar. Bazı sufiler ve insanları dünyevileşmeye karşı uyarmak isteyenler, dünyevileşmeye karşı dünyadan, zenginlikten kaçınmayı öneriyorlar. Bu yanlıştır. Her Müslüman zenginleşecek ve fakat mal-mülk ve makam mevkii onu esir alamayacak. Eldeki zenginliği de makam mevkii de haçlı ruhunu geriletmek için kullanacak. Kazanırken ve harcarken İslam’ın genel kaidelerine riayet etmesi bu hususta yetecek. İlave tedbire gerek yok. Fazla tedbir, tedbir olmaktan çıkar problem olur.

Gene genel bir kanı; İslam’da din âlimi diye bir sınıf yoktur denilir. Bu da kısmen doğrudur. Lakin burada da dikkat etmemiz gereken bir husus vardır; dini iyi bilenler vardır, her bir konuda ihtisas sahibi insanlar olmalıdır. Dikkat çekmek istediği şey; din âlimi diye bir sınıf yoktur denilir lakin herkes din âlimi olmaya kalkışır. Burada fert açısından şöyle bir açmaz var: kendi mesleğini icra etmek yerine dini konulara dalar, ilerlemesi lazım gelen konuda geri kalır. Bu konu hassastır, biraz açmam lazım.

Diyelim kişi genetik alanında çalışıyor, o konuda ilerlemek ve insanlığa, Müslümanlara faydalı olmak istiyor. Bu kişi kendisi için zaruri olan dini bilgiyi elde etsin, ahlakını muhafaza etsin, İslamî yapılanmalarda bulunsun, üzerine düşen sosyal vecibelerini yerine getirsin… mesleğini ihmal ederek din âlimi olmaya yeltenmesin. Herkes din âlimi olmaya kalkışırsa âlimden geçilmez olur. Âlimin(!) çok olduğu yerde bu müessese en çok zarar görür. Birileri bunu laikliğe yorabilir, kastım o değil, Müslümanların devlet olduğu dönemlerde, asr-ı saadette acaba bütün Müslümanlar dini teferruatıyla mı biliyorlardı? Herkes kendine yetecek kadar bilgi sahibi olursa o yeter. Çünkü usulüne uygun olmayan dini bilgilenme beraberinde yığınla problem getirir.

Her bir Müslüman fert, modern dünyanın becerilerinden birinde yetkin olmak için çalışmalıdır. Bir alan seçsin ve olanda yoğunlaşsın. Gençlerimizi buna alıştırmalıyız. Bir alan yoğunluğuna yönlendirmeliyiz. Dağınık bilgiler zihinleri dağıtır ve dikkat toplamayı önler. Bir yere yoğunlaşamayan insan herhangi bir konuda başarılı olamaz.

Tabii bütün bu becerileri ve yetkinlikleri bir arada toplayan ve onları değerlendiren, yönlendiren bir üst yapının olması şart. …