BİR ÖLÜMÜN VE ÖLÜNÜN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

abdulmetin hoca olum

Abdülmetin Balkanlıoğlu Hoca'nın vefatı farklı bir sosyolojik vakıayı ortaya koydu. Hayırlı insanların dirimi de ölümü de hayra hizmet oluyor. Maşallah, barekallah... Benim şahit olduğum kadarıyla "hoca" vasfına sahip çok az muhteremin cenazesi bu denli kucaklayıcı ve toparlayıcı olmuştur...

Cenazeye her kesimden Müslüman iştirak etmiş ve merhum herkesi hüzne boğmuştur. İçimizden bir şeyler kopup gitti hocanın vefatını duyunca. Bu kesin. Ama bir şey daha kesin ki o da bir şeyleri de yeşerttiği gerçeği. Hoca, biiznillah, umudu, kardeşliği, bir ve beraber olmamız gerektiğini yeşertip gitti. Tepeden tırnağa ihlas, samimiyet, ümmet, uhuvvet, gayret, dert, dava, mücadele, aşk, sevgi, muhabbet olan bir şahsiyetin yokluğuna alışmak çok zor.

Henüz hayatta olan biz Müslümanların da evet, galiba bizlerin de öyle kucaklayıcı öyle üstün vasıfları mündemiç olmamız gerekiyor. Ben merhumu ne zaman dinlediysem hep birlik ve beraberlikten bahsediyordu, gönlü ne kadar da genişti muhteremin, hiçbir zaman ayrım gayrım yaptığına tanık olmadım... Farklıydı, muvazeneliydi. Ufak tefek, basit meselelere aldırış etmeden yoluna devam ediyordu. Gözü kulağı hep ümmetin genelindeydi. Onlar nereye meyletmişse kendisi de o tarafa meylediyordu. Ümmetin faydasına yapılan çalışmalara destek oluyordu.

Bu tür davet erlerine sahip çıkmak lazımdır diye düşünüyorum... Malum, iyi insanlar iyi atlara binip gidiyor... Gidenler gidiyor, kalanlar ne yapıyor, doğrusu bilmiyorum. Gidenlere de kalanlara da selam olsun...

Mustafa Gülali